Shkup, 1967 |
Vitin e parë (1966-1967) në SH.L.P në Shkup grupi: gjuhë e letërsi shqipe ishim 36 student nga të gjitha rajonet tona shqiptare: Kosovë, Preshevë, Tetovë, Kërçovë, Strugë, Kumanovë, Gostivar, Dibër etj. bile në klasë kishim edhe një student (emigrant) nga Shqipëria. Është çudi që nga Shkupi, qytet me aq shumë shqiptarë, nuk kishte asnjë, jo vetëm në grupin tonë, por edhe në grupet tjera. Të rinjtë shqiptarë të qytetit punonin kryesisht nëpër dyqane zejtarësh dhe shumica mbanin në kokë qeleshe bezi të bardhë. Deri sa udhëtoja përditë në këmbë nga Çairi deri në Karposh dhe anasjelltas i shihja e mendoja pse këta të rinj shkupjan nuk shkollohen duke pasur shkollën në prag të shtëpisë, pse? Për ne brucoshët puna kryesore ishte ardhja në ligjërata dhe libri. Merrnim shënime dhe gjithë mbrëmja na shkonte duke nxjerr shënimet në fletoren tjetër. Literatura e tekstet universitare na mungonin. Po t’i binte në dorë dikujt prej shokëve një roman, revistë etj në gjuhën shqipe të ardhur kontrabandë nga Shqipëria ose bota e lexonim në radhë. E pat pru dikush poemën “Kosovë” të Asdrenit dhe shumë nga ne e përshkruam e mësuam përmendsh poemën, e cila fillonte me vargjet:
“Kosovë, o vend i famshëm i trimnis
Kosovë, o lule e bukur Shqipnis! “
Sukseset e shqiptarëve me emër në fushën e shkencës, letërsisë, filmit, sportit etj. si puna e Çabej, Kadare, Bekim Fehmiu etj. na gëzonin pamasë. Ne studentët ishim publiku më besnik i shfaqjeve në gjuhën shqipe në teatrin e qytetit të Shkupit. Në vitin e dytë (1967-1968) mundem të ndjekim ligjëratat vetëm 9 student, kurse 27 të tjerët e humbën vitin ose ndërprenë studimet. Atëherë për të kaluar provimin duhej nxeh mirë e mirë karrigen. Në vitin e dytë filluam më intensivisht me aktivitete kulturore e sportive. Ne të grupit- Gjuhë letërsi shqiptare në bashkëpunim me të tjerët përgatitëm recitalin kushtuar 500 vjetorit të vdekjes së heroit tonë Gjergj Kastriotit. Në një turnir futbolli të organizuar për të gjitha fakultetet e qytetit ne shqiptarët kishim dy ekipe: “Besa” dhe “Skënderbeu”. Falë angazhimit të lojtarëve në fushën e sportit dy ekipet tona arritën në finale në mesin e dhjeta ekipeve maqedonase. Pati tentime të kurdiset rezultati nga se ekipi “Skënderbeu” për shkak emrit kërkonte ta kishte të sigurt fitoren ende pa nisur loja. Pas bisedës ramë dakord që loja të jetë fer dhe kush është më i mirë le të triumfojë. Në pranin e shumë shikuesve që kishin ardhur për të parë finalen fitoi ekipi i “Skënderbeut”. Në jetën dhe aktivitet tona shquhej fryma kombëtare. Po ketë vit u mor iniciativa nga një grup studentësh shqiptarë të mjekësisë për themelimin e klubit të studentëve shqiptar me emrin e kryetrimit të Krujës. Në vjeshtë të vitit 1968 shumë nga studentët shqiptarë u burgosën për shkak aktiviteteve e përmendura. Unë isha me fat se në shtator të vitit 1968 u diplomova dhe u ktheva në Kosovë.
Shkup, 1967 grup studentesh te vitit te pare e te dyte me prof. Hamza Reka, dr. Petro Janura e prof. Remzi Nesimin në mes. |
No comments:
Post a Comment